Brick

Βράδυ Δευτέρας χτες και είπα να κάνω κατί ασυνήθιστο...να πάω cinema (χε χε!). Φτάνω λοιπόν στο ODEON Cosmopolis χωρίς να έχω μια συγκεκριμένη ταινία στο μυαλό μου, αφού έχω τάξει να δω το BABEL με παρέα. Εκεί συνειδητοποιώ ότι έχω δει σχεδόν όλες τις ταινίες που έχω στα υπόψιν και προβάλλονται στο συγκεκριμένο multiplex, όποτε διάλέξα με βάση την ώρα προβολής...Βλέπω λοιπόν ότι εκείνη την ώρα άρχιζε το Brick, για το οποίο το μόνο που ήξερα ήταν ότι έχει να κάνει με κάποιο έγκλημα σε κάποια σχολή...Δε μαμιέται σκέφτομαι, να περάσει η ώρα!

Στην ταινία ο κεντρικός ήρωας είναι ένας τυπάκος που αν και δε σου γεμίζει το μάτι στην αρχή, εγώ τον κατασυμπάθησα...ψυχρός και λίγο μπλαζέ...ο τύπος πολύ cool...δε μασάει τα @@ του!Anyway, αυτός ο τυπάς τα είχε με μία...Αν και χωρισμένοι, ο φίλος μας έχει ακόμα τη λαμαρίνα ανάμεσα στα στα σαγόνια του.Όταν αυτή, η οποία είναι junkie, του τηλεφωνεί φρικαρισμένη και ζητάει τη βοήθεια του αυτός αρχικά ταράζεται αλλά δεν έχει αμφιβολία για το τι πρέπει να κάνει...Όταν δε ανακαλύπτει, ακολουθώντας τα στοιχεία που συλλέγει, την καλή του δολοφονημένη, θέτει σε εφαρμογή το σχέδιο του να βρει τους υπεύθυνους...Η όλη φάση του έργου πάντως δε βασίζεται στο story...Αυτά που με εντυπωσίασαν ήταν η σκηνοθεσία σε noir μοτίβο, οι ατάκες και η μουσική του έργου...Βέβαια αν ψάξετε, θα βρείτε κενά στο story, αλλά μην τα θέλουμε και όλα δικά μας από ένα low profile έργο. Κλείνοντας να κάνω και μια επισήμανση που επιβεβαιώνει μια διαπίστωση μου...Το συγκεκριμένο ταινιάκι έχει πάρει βραβείο στο Φεστιβάλ Sundance και έχω παρατηρήσει ότι έργα που βραβεύονται στο συγκεκριμένο φεστιβάλ είναι πολυ αξιόλογα!