Everything is illuminated - "Leave normal behind"

"Όλα είναι φωτισμένα". Περίεργος τίτλος έτσι? Το εν λόγω ταινιάκι όμως είναι ότι πιο συμπαθητικό έχω δει τους τελευταίους μήνες. Μια ταινία (βασισμένη σε βιβλίο) φτιαγμένη με τόσο μεράκι που δεν ήθελα να τελειώσει. Προσωπικά συγκινήθηκα πολύ όταν την είδα και μου ξύπνησε συναισθήματα που είχα καιρό να νιώσω μπροστά στην οθόνη. Μη νομίσετε όμως ότι πρόκειται για μια "μελό" ταινία, ακόμα και αν το θέμα της ( η αναζήτηση της ιστορίας του εβραίου παππού του πρωταγωνιστή στα βάθη της Ουκρανίας) ειναι συγκινητικό. Τόσο η μουσική όσο και η όλη ατμόσφαιρα προκαλούν μια ανάλαφρη διάθεση που ξεσηκώνει. Το χιούμορ τσακίζει κόκκαλα, με ατέλειωτες καταστάσεις που θυμίζουν φαρσοκωμωδία. Οι χαρακτήρες απίστευτοι, στα όρια παράνοιας και μελαγχολίας. Μια ευρωπαική ταινία με αμερικάνικα λεφτά. Μακάρι να δούμε κ άλλες παρόμοιες δημιουργίες. Δείτε την αξίζει!!

O NiVo στην Κέρκυρα...

...''ε, καί?" θα μου πείτε και θα συμφωνήσω. Όμως, επειδή σ'αυτό το blog γράφει ο καθένας ό,τι θέλει (αν και δεν θα έλεγα όχι για λίγα περισσότερα "ο,τι νά'ναι" posts-Γ Ρ Α Ψ Τ Ε !), θα γράψω κι εγω για τη χθεσινή βραδιά μου στο privilege club στην Κέρκυρα, με τον γνωστό σε όλους πια Νίκο Βουρλιώτη, aka NiVo, στα decks.

Καταρχήν να σημειώσω ό,τι είμαι κάθε άλλο παρά θαυμαστής-οπαδός-φαν του "ανθρώπου που έφερε το χιπ χοπ στην Ελλάδα", όπως τον αποκαλούν τα life style περιοδικά που φιλοξενούν τη φάτσα του αραιά και πού. Όμως...

Η χθεσινή βραδιά στο κλαμπάκι του νησιού απλά τα έσπαγε!! Τόσο κέφι μέσα στο μαγαζί, το οποίο φροντίζω να επισκέπτομαι τακτικά για ντροπές στην Κέρκυρα, είχα καιρό να δω. Όλοι χόρευαν, το πρόγραμμα ήταν πολύ καλό με άψογες εναλλαγές σε ρυθμούς και είδη: από την αυθενtική r & b ως την κατάμαυρη χιπ χοπ και το παλιό καλό φανκ. Το ποτό έρεε άφθονο και πριν κλείσει το μαγαζί δεν είχε φύγει ούτε ένα άτομο. Προσωπικά σύρθηκα μέχρι το σπίτι ξεθεωμένος από το χορό και μούσκεμα στον ιδρώτα..σήμερα μάλιστα πρέπει να έχω ανεβάσει και πυρετό...

(Να σημειώσω ότι την προηγούμενη εβδομάδα ήταν στον ίδιο χώρο ο γνωστός από την ΚLIK Records Hiroshi Watanabe, επίσης με καλό πρόγραμμα, αλλά δυστυχώς χωρίς το ίδιο κέφι)

Μπράβο του και μπράβο μας λοιπόν για τις μουσικάρες και για το χορό. Και σ'ανώτερα!

Δέσποινα Βανδή - Κάλαντα

Αν φέτος παραμονή Χριστουγέννων σας χτυπήσουν το κουδούνι παιδάκια για να σας πουν τα κάλαντα και αντί για τρίγωνα κρατάνε ένα κασετόφωνο που παίζει ένα σκυλομπίτ μη φρικάρετε! Από φέτος αλλάξανε τα κάλαντα! Το Δεσποινάκι και ο σουξεδάρχοντας Φοίβος ξαναχτυπάνε ένα χρόνο μετά το (λατρεμένο) Jambi με τα δικά τους Κάλαντα, ένα cd single με 4 καινούρια τραγούδια.

Πολύ πόνος ρε παιδί μου πάντως! Πολύ καψούρα! Ο στίχος και στα 4 τραγούδια κυμαίνεται στο ίδιο μοτίβο: εγώ σ’ αγαπώ, εσύ δε μ’ αγαπάς πια, γύρισε πίσω, με φτύνεις αλλά εγώ σε περιμένω κτλ.

Το έπος ανοίγει με τα ομώνυμα “Κάλαντα”, ένα μπιτάτο-πριονέ τραγούδι με αραβο-σκυλέ μοτίβο κ σφήνα μέσα τα παραδοσιακά κάλαντα των Χριστουγέννων με λίγο πειραγμένη μελωδία.. Μέσα σε όλη αυτή τη σούπα -τσουπ!- να σου και το Δεσποινάκι τραγουδώντας ένα ανεκδιήγητο στίχο! Το στόρι περίπου έχει ως εξής: “Περίμενα να’ ρθεις γιορτινιάτικα , αλλά εγώ πού κέφι για λαμπάκια, δέντρα και κουραμπιέδες αφού σε περιμένω να γυρίσεις! Αλλά να χτυπά η πόρτα και τι καλά ήρθες! Ανοίγω η γυναίκα και τι να δω;! Δυο μούλικα που με ρωτάνε «Να τα πούμε;».Ε, εκεί εγώ πέφτω ξερή και τα παιδάκια από πάνω τραγουδάνε ωραιότατα (Μη ρωτάτε δε θυμάμαι αν τους έδωσα λεφτά!)” Κλασσικότατο Φοιβο-μπιτο-τράγουδο απ’ αυτά που ο δάσκαλος μας έχει μάθει και η μούσα του αποθεώνει.

Επόμενο κομμάτι είναι το “Μέχρι Μάη μήνα”. Ένα κλαυτερο αργό χασάπικο (απ’ αυτά που η Δέσποινα έχει τραγουδήσει κατά κόρον σε όλα της τα cd) και που για άλλη μια φορά μιλάει για εγκατάλειψη, φτύσιμο και αχ βαχ σε περιμένω. Η ηρωίδα ζει ένα δράμα γιατί όλοι πιστεύουν ότι τα έχει όλα και τη βλέπουν επιφανειακά ενώ αυτή κατά βάθος υποφέρει γιατί της λείπει ο γκόμενος και γενικά μαύρα χάλια. Στο άσμα υπονοείται ότι το’ χει ψιλο-χάσει η μαντάμ κιόλας, γιατί ντύθηκε, στολίστηκε και κάθεται και περιμένει να έρθει να την πάρει αυτός που την έφτυσε. Κι έτσι απλά περιμέεεενει…(“Χριστουγεννιάτικη στολισμένη βιτρίνα έμεινα για σένα μέχρι Μάη μήνα”). Πέρα απ’ όλα αυτά είναι το πιο αξιοπρεπές κομμάτι απ’ τα 4 του single, κι αν είσαι χωρισμένος κι έχεις πιει κ κανα δυο σου φαίνεται ωραιότατο και βγαλμένο απ’ τη ζωή (χικ!)!!

Κι εκεί που λες ότι έχεις πιάσει πάτο απ’ την κατάθλιψη έρχεται το “Αν δε μ’ αγαπάς” να σε αποτελειώσει! Μουσικά θυμίζει πολύ το “Θέλω να σε δω” (από το Γεια) χωρίς όμως να το φτάνει σε κανένα level. Είστε λοιπόν στα χωρίσματα και τη μανούρα με το έτερον ήμισυ; Ήρθε η Δέσποινα κ ο Φοίβος για να σας ντύσουν με μουσική το χωρισμό, ε μη χωρίζετε κι έτσι στα μουγκά! Η ηρωίδα λοιπόν λέει στο man “Αν δε μ’ αγαπάς να μου το πεις, να’ σαι ειλικρινής κι εγώ κυρία, δεν θα κλάψω, δε θα σε βρίσω, αλλά φύγε τώρα για να τα τραβήξω με την ησυχία μου”! Πάνω απ’ όλα επίπεδο!

Αν δεν έχεις κόψει τη φλέβα ή δεν έχεις καταπιεί 2 blister χάπια είσαι τυχερός γιατί θ’ ακούσεις το διαμάντι του δίσκου που δεν είναι άλλο από “Τα λεφτά”. Τσιφτετέλι με τα όλα του, κομπλένιο κι ωραιότατο. Με τα κλαρίνα του, τα τουμπερλέκια του, τα γαβγίσματά του μα κυρίως με τη ρεφρενάρα του: “Τι να τα κάνω τα λεφτά αφού δεν έχω εσένα πια;”. Η απάντηση του Φοίβου στο ζιγκολό της Παπαρίζου μιλάει για μια πλούσια που την έφτυσε (πάλι;! ΕΛΕΟΣ!) ο γκόμενος, κι αυτή λεφτά κι επιταγές τα καίει μπροστά στα πόδια του για να του ζεστάνει την καρδιά και να γυρίσει πίσω! Δώστε βάση στο “βασανιστικό” σόλο κλαρίνο στη γέφυρα του άσματος καθώς και στο στίχο. Α! Κι αν δεν ξέρεις τι να τα κάνεις τα λεφτά Δεσποινάκι μη μανουριάζεις! Εδώ!

Άλλα ήμουν προετοιμασμένος ν’ ακούσω κι άλλα άκουσα. Πολύ μέτρια δουλειά κ γενικά περίμενα καλύτερα πράγματα απ’ το λατρεμένο δίδυμο της καταστροφής αλλά τι να γίνει;! Δεν είναι πάντα στα καλύτερα του ο δάσκαλος!
Καλή ακρόαση κ ψυχραιμία! Η Βανδή έχει τάξει καινούριο άλμπουμ το Φλεβάρη. Για να δούμε…

ΥΓ: Εννοείται ότι δε θ’ αφήσω ασχολίαστο το σκιαχτερό εξώφυλλο! Κοντινό στη μούρη της Δέσποινας που πάνω της σα δερματοπάθεια (έκζεμα, ψωρίαση, διαλέγεις και παίρνεις) απεικονίζονται χιόνια κι έλατα!! Λεπτομέρεια που σκοτώνει: ο τίτλος του single πάνω στα χείλη της (Έρπης με γράμματα!Θαύμα! Θαύμα!) !! Μα γιατί; Πού είναι τα μπούτια της Κοκκίνου ΟΕΟ;;

"Casino Royale" aka "James Bond Begins"

Ο καλύτερος Bond μετά (?) τον Sean Connery.. Η πιο καλογυρισμένη ταινία. Το καλύτερο ίσως βιβλίο του Ian Fleming.

Ο Daniel Craig δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας, όντας πολλές φορές υπερβολικός, που (για James) το δεχόμαστε. Σώμα φέτες και ξανθό μαλλί από την άλλη (για James) δυσκολα το απο-δεχόμαστε. Οι διθύραμβοι δεν ταιριάζουν νομίζω εδώ. Πηγαίνετε και απολαύστε την ταινία που δείχνει τον James Bond στα πρώτα του βήματα ως "double Ow". Δείτε τον 007, λιγότερο ώριμο και περισσότερο αυθόρμητο από ποτέ. Οι ατάκες του, η σχέση του με τις γυναίκες, το ποτό, τα χαρτιά, όλα εκτυλίσσονται ομαλά και καταλήγουν στον Bond που ήδη ξέρουμε.

Αυτό είναι ίσως που με γοήτευσε περισσότερο σε αυτή τη ταινία του Bond.
Όμως και από δράση, μη περιμένετε να υστερεί. Άφθονο πιστολίδι, ατελείωτο κυνηγητό και μια παρτίδα Texas-Holdem που μένει στην ιστορία (όσοι ξέρουν καταλαβαίνουν καλύτερα)..

Καλωσορίζουμε τον νέο James Bond και περιμένουμε την επόμενη του κίνηση..

Imogen Heap

Έτυχε τις προάλλες να ακούσω την περί ης ο λόγος καλλιτέχνιδα και ενθουσιάστηκα. Πανέμορφες electro-pop μελωδίες, φοβερή φωνή, υπέροχη ατμόσφαιρα και ποιότητα. Δεν θα αναπτυχθώ περισσότερο. Μεταβείτε, ακούστε και κρίνετε ιδιοις ωσοι...Περιμένω σχόλια

http://www.imogenheap.co.uk/

http://www.youtube.com/watch?v=bSLPkt-46w4&mode=related&search=

SAW III

Την Πέμπτη το βράδυ αποφάσισα, την τελευταία πραγματικά στιγμή, να πάω επιτέλους στο "Saw III" (ή αν προτιμάτε, "Σε βλέπω για τελευταία φορά").

Η αλήθεια είναι πως η διάθεσή μου ήταν ιδιαίτερα καλή και έτσι στρογγυλοκάθισα στα αναπαυτικά καθίσματα της αίθουσας 5 του ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ κατα τις 22:05..

Η ταινία, συνεχίζοντας την παράδοση των προηγουμένων "Saw" είχε πολύ διαστροφή, αλλά και αίμα.

Η διαφορά είναι πώς στην αρχή κούρασε με το ιδιαίτερα σκληρό περιεχόμενό της, όχι επειδή καθαυτό ήταν σκληρό, αλλά επειδή ήταν χωρίς νόημα, σαν οι συγγραφείς να ήθελαν απλά να ικανοποιήσουν το "αιμοβόρο" τους κοινό.

Πάντα πίστευα πως οι αιματηρές-ανατριχιαστικές σκηνές (ομοίως και οι ερωτικές-πορνογραφικές) πρέπει να εξυπηρετούν την πλοκή, αλλιώς, η ύπαρξή τους κινδυνεύει να κατονομάσει την εν λόγω ταινία, τρόμου-splatter (ή πορνό αντίστοιχα).
Τα "Saw I & II" θεώρησα πως συγκαταλέγονται στα θρίλερ, όπου η βία βάζει τον θεατή στη ψυχολογία του θύματος, ώστε να μπορέσει να ζήσει την αγωνία του τελευταίου μέχρι το τέλος.

Εκ των πραγμάτων, το "Saw III" δεν υπήρξε άξιος συνεχιστής ούτε του πρώτου "Saw" (το οποίο προσωπικά θεωρώ το καλύτερο από τα τρία), ούτε του δεύτερου. Δίνει πολλές εξηγήσεις στο τέλος (κάποιες από τις οποίες εύκολα προβλέψιμες), όχι για να φανερώσει μία απάτη, μία ψευδαίσθηση, να ανατρέψει όλη τη ταινία και να εισάγει το κοινό στην πραγματικότητα (κορυφαία ταινία "The Usual Suspects"), αλλά για να επιφέρει απανωτές ανατροπές σκηνικού, που εκ των πραγμάτων πρέπει να είναι η μία πιο εντυπωσιακή από την άλλη, πλησιάζοντας και ξεπερνώντας κάποιες φορές την υπερβολή..

Μοιραία, η ταινία μου άφησε μια πικρή γεύση, μια αίσθηση απογοήτευσης, υπερβολής και υπερπροσπάθειας (χωρίς αντίστοιχο αποτέλεσμα) από τους δημιουργούς της. Ίσως όμως για τους λάτρεις του "Saw" αυτό να είναι και απαραίτητο για να αποδεχθούν το οριστικό (?) τέλος του Jigsaw..

Έλλη Κοκκίνου - Κι άλλο...

Μπάινω δυνατά στον αστερισμό της δισκοκριτικής(Επιτέλους,τι καλά!) κ μάλιστα ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ δίσκου γιατί απλά ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ. Η μόνη λεπτομέρεια: θα μιλάω για τη μουσική που γουστάρω.Μπορεί σε φάσεις να μην την έχετε σε υπόληψη, στην τελική όμως διαβάστε, θα'χει γέλιο!

Πρώτο θύμα μου το καινούριο πόνημα της Έλλης Κοκκίνου κ του σουξεδάρχοντα Φοίβου το-cd single στην ουσία-"Κι άλλο...". To " Κι άλλο..." δεν είναι τίποτα άλλο παρά η repackaged platinum έκδοση του SEX. Δεν θα δόσω βάση στα ήδη κυκλοφορημένα κομμάτια,θ'ασχοληθώ αποκλειστικά με τα 4 καινούρια tracks του δίσκου:"Μαγικό φίλτρο", "Κι άλλο...", "Αδιάφορος" κ' "Sex"(French version).

Το θεματάκι ανοίγει με το αγαπουλο-καψουρο-χασάπικο "Μαγικό φίλτρο", που θυμίζει πολύ άλλα τραγούδια του Φοίβου(Έλα,δεν το πιστεύω!!!!). Μιλάει για καβγάδες,τσακωμούς κλπ αλλά στο τέλος "τι να σε κάνω που σ'αγαπάω και με μάγεψες με το μαγικό σου φίλτρο,χέλι μου κλπ...".Πέρα από το τυποποιημένο του θέματος είναι ένα track που στέκεται αξιοπρεπέστατα.Οι καψουρεμένοι κ φαν του είδους βέβαια θα λατρέψουν.

Και ξαφνικά περνάμε απ'το "αχ βαχ" στο "βασανίσου" με το ομώνυμο "Κι άλλο...".Και δως του όπα σινανάι κ σπάσ'τα!Τραγουδι με πολλά δεύτερης διαλογής στοιχεία που όμως ο Φοίβος από σκυλο-τράγουδο το σερβίρει (άριστα ομολογώ) σε σουξεδάρα!Θυμηθείτε με όταν θα χορεύετε (τύφλα μεν) κ' θα τραγουδάτε με μένος "Έχω πρόβλημα μεγάλο,δε μου φτάνεις θέλω κι άλλο!".

Αλλά το καλύτερο έρχεται μετά:"Αδιάφορος".Η Κοκκίνου και ο Θάνος Πετρέλης(Ναι,ο ανθρακορύχος!) συμπράττουν στο υπέρτατο σκυλο-κυριλο-σουξέ της χρονιάς. Το άσμα θα σπάσει ταμεία,αυτό στάνταρ!!!Εν ολίγοις ο Πετρέλης έχει πρόβλημα διότι έχει γίνει χαλί να τον πατήσει το αίσθημα!Και δως του λουλούδια κ αφιερώσεις,γλυκόλογα κ κομπλιμάν αλλά η μαντάμ το παίζει δυσκολία και μανούρα!Κ να'σου η Έλλη παίρνει το λόγο και του λέει "Παιξ'το και λιγάκι αδιάφορος να της έρθει έρωτας παράφορος!"(γιατί ψέμματα;!). Ίσως είναι η πρώτη φορά που ο master Φοίβος παρουσιάζει ένα τραγούδι τόσο σκυλέ(δεν υπερβάλλω καθόλου!) αλλά κ πάλι, το κομμάτι είναι σουξέ από μόνο του, πάρε μόνο στίχο, πάρε μόνο μελωδία, πάρ'τα κ τα δυο μαζί, μια φορά να το ακούσεις θα σου μείνει!!!Άσμα για τραπέζια μπουφέδες κ γενικα για όλα τα έπιπλα!!

Το τελευταίο νέο track δεν είναι τόσο "νέο" τελικά, και αυτό γιατί απλά είναι το πασίγνωστο Sex στη γαλλική με λίγο πειραγμένη ενορχήστρωση (το θέμα δεν είναι ηλεκτρονικό αλλά παιγμένο με κιθάρες κ το λατρεμένο πανηγυρο-κλαρίνο).Μην πάμε μακριά, το τραγούδησε η Κοκκίνου στα mad VMAs φέτος. Να πω την αμαρτία μου,αν το τραγούδι δεν ήταν ελληνικό κ μας ερχόταν ως club anthem απ'την Ευρώπη-έτσι στα γαλλικά-οι Ελληνάρες θα το αποθεώναμε.Μ'αρεσει πιο πολυ απ'το original,κάτι το γαλλικό ,κάτι το ντεκολτέ της Κοκκίνου κ το λάγνο βλέμμα της όταν λέει "Je pense a toi..",ε δε θέλω κι άλλα!

All in all κλασσικός Φοίβος!Για τους λάτρεις-ειδήμονες 4 τραγουδάρες, για τους πιο της κουλτούρας άλλα 4 σκουπίδια κ για τους κοινούς θνητούς απλά άλλα 4 σουξέ.Όλοι εσείς όμως θυμιθείτε με όταν θα τα σιγοτραγουδάτε κ θα τα χορεύετε(μεθυσμένοι ή όχι).
Προσωπικά:Ο Φοίβος ξέρει τι κάνει κ το 99% των περιπτώσεων αυτό που κάνει μ'αρέσει!!
Όπως κ' να'χει ΚΑΛΗ ΑΚΡΟΑΣΗ!!

ΥΓ:Προς Θεού μη δώσετε λεφτά να το αγοράσετε(Ντροπή μου,αλλά...Anyway!)!!Κατεβάστε το ή βάλτε κάποιο φίλο να σας το γράψει.Extra tip για τους κυρίους,δώστε βάση στο εξώφυλλο!Λέζα το Ελλάκι!! ;